Najczęściej zadawane pytania – dESKAPROFESKA
- kieruj się wyglądem drewna, wybieraj te, które Ci pasuje wizualnie, powoduje dobry nastrój
- w zastosowaniach wewnątrz pomieszczeń, jeśli się da, stawiaj na gatunki szlachetne i twardsze, przeważnie są to drzewa liściaste
- w zastosowaniach poza budynkiem częściej sprawdzają się gatunki iglaste
- wiadomo, że od każdej reguły są wyjątki potwierdzające ją, ale o to się nie martw – Mariusz pomoże wybrać właściwy materiał 🙂
- zmierzyć przestrzeń w domu przeznaczoną na dany mebel, ile mam miejsca do dyspozycji
- w przypadku stołu, określić liczbę osób, dla której ma być dostosowany, przeliczając na jedną osobę co najmniej 50 cm długości blatu, a odpowiednio więcej niż 50 cm przy krzesłach z podłokietnikami lub gdy po prostu chcesz mieć swobodę i przestrzeń
- stoliki kawowe – ich najbardziej standardowa wysokość to zazwyczaj 40-50 cm, zaś wielkość blatu dowolna wg indywidualnych potrzeb
Klejonka to materiał powstający przez sklejanie ze sobą kilku warstw (lameli) litego drewna za pomocą specjalistycznych klejów, tworząc stabilną, wytrzymałą i estetyczną płytę lub element konstrukcyjny, który zachowuje naturalny wygląd drewna, ale jest bardziej odporny na odkształcenia, pękanie i paczenie niż lite drewno.
PLASTER drewna to okrągły lub nieregularny „krążek” odcięty w poprzek pnia – przekrój poprzeczny, prostopadły do słojów, widoczne słoje przypominające tarczę strzelniczą oraz widoczna cała linia/kształt obwodu drzewa z miejsca wycięcia plastra.
DESKA zaś, inaczej zwana tarcicą, to podłużny, płaski element przetarty wzdłuż pnia, z widocznym wzdłużnym rysunkiem słojów. Może zawierać naturalną, nieregularną krawędź pnia zwaną oflisem lub regularne, poobrzynane krawędzie.
Plaster i deska różnią się sposobem cięcia, kształtem, cechami użytkowymi, wyglądem. Np. deska podczas suszenia jest podatna na paczenie się, a plaster na pękanie. Podsumowując, plaster drewna to „krążek” ukazujący wiek drzewa, ma zastosowanie bardziej dekoracyjne lub może być blatem stolika, a deska to „długa płaszczyzna” użytkowa, którą można wykorzystać w całości lub ciąć na dowolne mniejsze elementy i łączyć w złożone konstrukcje do wszelkich zastosowań, i dekoracyjnych, i konstrukcyjnych.
Do zatapiania w żywicy epoksydowej możemy wykorzystać różne elementy dekoracyjne. Mogą to być akcenty naturalne, detale ozdobne lub formy wykonane przeze mnie wyłącznie z żywicy, takie jak fale, struktury czy przestrzenne warstwy. Kluczowe jest to, aby używane elementy były twarde, suche i nie reagowały z żywicą. Dzięki temu zachowują trwałość i estetykę na lata.
Do nadawania koloru stosuję pigmenty w postaci proszku, koncentratu lub pasty. Przeważnie stosuje się pigmenty jednolite, transparentne, nadające żywicy po prostu kolor. Bardzo ciekawe efekty można zaś uzyskać także pigmentami o nietypowej strukturze – perłowe, mineralne, metaliczne czy fluorescencyjne – pozwalają one uzyskać delikatne przejścia kolorów, efekt głębi, subtelny połysk albo mocniejszy, nowoczesny akcent. Dobór dekoracji i pigmentów zawsze zależy od charakteru projektu, rodzaju drewna oraz oczekiwanego efektu końcowego.
- Naturalność – wysoka
- Trwałość i ochrona – niska
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni matowej i półmatowej – wysoki
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni o wysokim połysku – niski
- Kosztochłonność – niska
- Naturalność – średnia
- Trwałość i ochrona – wysoka
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni matowej i półmatowej – wysoki
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni o wysokim połysku – wysoki
- Kosztochłonność – średnia
- Naturalność – średnia
- Trwałość i ochrona – średnia
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni matowej i półmatowej – niski
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni o wysokim połysku – średni
- Kosztochłonność – średnia
- Naturalność – niska
- Trwałość i ochrona – wysoka
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni matowej i półmatowej – wysoki
- Potencjał do uzyskania i zachowania powierzchni o wysokim połysku – wysoki
- Kosztochłonność – wysoka
Termin realizacji ustalany jest indywidualnie pod konkretne zamówienie. Czas wykonania zależy od zakresu prac oraz specyfiki projektu i każdorazowo jest potwierdzany przed rozpoczęciem realizacji.
Deska sztorcowa (end-grain) to wysokiej jakości deska do krojenia, w której słoje drewna ułożone są pionowo (sztorcem) do powierzchni cięcia, a nie poziomo. Tworzone z małych klocków drewna, cechują się dużą twardością, “samoregeneracją” (włókna rozstępują się i wracają na miejsce), ochroną ostrzy noży oraz wysoką trwałością.
Kluczowe cechy i zalety deski sztorcowej:
- Ochrona noży: Pionowe włókna sprawiają, że ostrze wchodzi między nie, a nie je przecina, co zapobiega tępieniu noży.
- Samoregeneracja: Dzięki pionowemu układowi włókien, drobne rysy po nożu z czasem znikają, a powierzchnia pozostaje gładsza przez dłuższy czas.
- Wysoka higiena: Naturalne drewno o zwartej strukturze jest przyjazne dla środowiska, a odpowiednio zaimpregnowane – bardzo higieniczne.
- Wytrzymałość i design: Zazwyczaj są grubsze i masywniejsze, a ich wzór przypomina szachownicę.
- Długowieczność: Przy odpowiedniej konserwacji (olejowaniu), taka deska służy przez lata.Deski te są cenione zarówno przez profesjonalnych kucharzy, jak i pasjonatów gotowania.
Deski te są cenione zarówno przez profesjonalnych kucharzy, jak i pasjonatów gotowania.
Deska do krojenia i deska do serwowania różnią się przede wszystkim przeznaczeniem, co wpływa na ich konstrukcję, materiał i wygląd. Deska do krojenia jest narzędziem roboczym (musi być trwała), natomiast deska do serwowania w większej mierze pełni funkcję estetyczną (musi ładnie wyglądać).
Oto główne różnice:
Przeznaczenie
Deska do krojenia służy do przygotowywania posiłków (siekanie, krojenie), jest odporna na intensywne użytkowanie, noże i wilgoć.
Deska do serwowania służy do estetycznego podawania gotowych potraw (serów, wędlin, przekąsek) na stół.
Powierzchnia i wykończenie
Deska do krojenia ma gładką, surową powierzchnię (tylko olejowaną), która nie tępi noży, jest łatwa do czyszczenia.
Deska do serwowania może posiadać ozdobne elementy (rączki, nierówne krawędzie, wzory) lub być wykończona lakierem, który nie nadaje się do krojenia, ponieważ noże go porysują.